Wydaje się, że nie tylko kontuzje kilku czolowych graczy wloskiej reprezentacji zdeterminowaly Lippiego do zaskoczenia opinii publicznej poprzez powolanie kilku zupelnie nowych zawodników. Dominujący jak do tej pory(przynajmniej w kwestii ilości powolań) zawodnicy Juventusu pomimo wyjścia z dolka nadal prezentują się daleko od oczekiwań swoich kibiców. Z drugiej jednak strony co niektórzy pilkarze mogą prezentować się fatalnie, ale dzięki zaufaniu, którym obdarzyl ich selekcjoner wciąż goszczą na zgrupowaniach kadry i mogą być pewni wyjazdu do RPA.

W praktyce wygląda to następująco:

Bramka: De Sanctis oraz Marchetti już dziś mogą nie planować konkretnych wakacji, ponieważ niemal na pewno to wlaśnie oni będą dublerami Buffona. Mimo kontuzji bramkarza Juventusu w kadrze nie znalazl się Marco Amelia(od kilku lat numer dwa reprezentacji) za to szanse debiutu otrzyma Salvatore Sirigu, który nieoczekiwanie wygral rywalizację o miano pierwszego bramkarza w Palermo z grającym dziś w Livorno Rubihno. Wciąż nie wiadomo, czy na powrót do kadry zdecyduje się Nesta, który dodatkowo boryka się z kontuzją.

Obrona: Poza debiutującym Bonuccim z Bari i coraz śmielej pukającym do drzwi reprezentacji Cassanim w defensywie obylo się bez niespodzianek. Brak dotychczasowego pewniaka w postaci Grosso ma związek z jego niedawną konuzją i co ważniejsze z chlodnym traktowaniem jego osoby przez nowego trenera Juve Alberto Zaccheroniego.

Pomoc: Wyżej pisalem o przeciętnie spisujących się w tym sezonie zawodnikach, którzy mimo to są pewniakami przynajmniej dla Lippiego. Do tezy tej znakomicie pasują Rino Gattuso i Simone Pepe; nie wiem, jak slabo obaj panowie musieliby spisywać się w swoich drużynach klubowych, żeby na stale wylecieć z kadry. Tym razem zabraklo poprzednich debiutantów Biondiniego i Candrevy. Pojawil się za to Andra Cossu występujący wraz z Biondinim w Cagliari.

Atak: Chyba największym zaskoczeniem na środowe spotkanie z ćwierćfinalistą Pucharu Afryki jest Marco Borriello. Napastnik Milanu wystąpil w reprezentacji trzy razy, przy czym byly to występu odnotowane podczas kadencji Donadoniego. Borriello zostal nawet powolany na Euro 2008, ale nie zagral tam nawet minuty. Dzięki dobrej grze w obecnych rozgrywkach Lippi postanowil dać mu szanse. Pazzini i Quagliarella muszą liczyć na niższą formę lub urazy wyżej notowanych Toniego(jego efektowny powrót do serie a zostal popsuty kontuzją), Iaquinty, Gilardino i Giuseppe Rossiego, który nie znalazl się w kadrze przez klopoty osobiste. Wciąż świetnie spisuje się Di Natale abstolutny pewniak do wyjazdy na MŚ.

Pelna kadra:

Bramkarze: Morgan De Sanctis(Napoli), Federico Marchetti(Genua), Salvatore Sirigu(Palermo)

Obrońcy: Daniele Bonera(Milan), Leonardo Bonucci(Bari), Fabio Cannavaro(Juventus), Mattia Cassani(Palermo), Giorgio Chiellini(Juventus), Domenico Criscito(Genua), Nicola Legrottaglie(Juventus)

Pomocnicy: Christian Maggio(Napoli), Andra Cossu(Cagliari), Gennaro Gattuso(Milan), Simone Pepe(Udinese), Andra Pirlo(Milan), Claudio Marchisio(Juventus), Daniele De Rossi(Roma), Riccardo Montolivo(Fiorentina), Angelo Palombo(Sampdoria)

Napastnicy: Marco Borriello(Milan), Giampaolo Pazzini(Sampdoria), Fabio Quagliarella(Napoli), Antonio Di Natale(Udinese)

Przewidywany sklad: Marchetti-Cassani, Cannavaro,Chiellini,Criscito-Gattuso,Pirlo,De Rossi-Pepe,Quagliarella-Pazzini

Kiedy we wloskiej pilce nie dzieje się najlepiej każdy próbuje szukać jakiś pozytywów. Jakiś czas temu niechciany w Bayernie niegdysiejszy bombardier Luca Toni przeszedl za darmo do AS Romy. Fani Lupy byli generalnie zadowoleni z tego transferu, ale ja już wcześniej zwiastowalem, że byly napastnik Fiorentiny nie pokaże niczego szczególnego.

Jak niewiele potrzeba nieco zdesperowanemu kibicowi niech świadczy fakt, że zupelnie zmienilem zdanie zaledwie po dwóch występach Toniego od momentu powrotu do Serie A. Zresztą nie tylko mi; Lippi jeszcze przed dzisiejszym dubletem Luki niemal zapewnil wszystkich, że jego ulubieniec niebawem wróci do reprezentacji. Nic to, że podczas ubieglorocznego Pucharu Konfederacji Toni zaprezentowal się żalośnie, ważne że ma doświadczenie i znów zaczyna grać. Tym razem zaryzykuje i zgodzę się z selekcjonerem, że warto postawić na doświadczonego, sprawdzonego napastnika. Dobrze, że w obwodzie pozostają wracający do wysokiej formy Borriello z Milanu i wciąż strzelający Pazzini z Sampdorii. Nikt już chyba nie wierzy w naturalizację Brazylijczyka Amauriego, który jest obecnie jednym z najslabszych ogniw slabnącego z kolejki na kolejkę Juventusu.

Trzeba powiedzieć sobie szczerze, że nastaly czasy, w których to kibice i trenerzy wloscy wciąż oglądają się w przeszlość i wierzą, że weterani po raz kolejny poprowadzą ich do sukcesu. Dziś zlapalem się na tym samym.

Podczas meczu eliminacyjnego z Bulgarią jeden z komentatorów nadal Wlochom ciekawy przydomek, a mianowicie "ItaloJuve". Mialo to swoją przyczynę ze względu na obecnośc aż siedmiu pilkarzy Juventusu(Buffon,Cannavaro,Chiellini,Legrottaglie,Camoranesi,Marchisio i Iaquinta) w kadrze azzurrich, do których chwilę przed zakończeniem okientka transferowego w Italii dolączyl Fabio Grosso. Do tego wszystkiego dochodzila jeszcze osoba trenera bianconerich, którym jest(jak dlugo jeszcze?) Ciro Ferrara; niedawny asystent i byly podopieczny Lippiego. Wydawalo się wtedy, że to komfortowa sytuacja nie tylko dla Juventusu, ale również reprezentacji, którą charakteryzować mialy jedność i zgranie. Rzeczywistośc okazala się jednak inna. Podopieczni Ferrary zanotowali kilka wstydliwych porażek, ale wszystko co najgorsze czekalo na nich dopiero później. Kiedy wydawalo się, że sytuacja zostala opanowana(wygrana 2-1 z Interem) Juve odpadlo z Ligi Mistrzów po klęsce jaką zafundowali jej pilkarze Bayernu wygrywając w Turynie aż 4-1. Jakby tego bylo malo bianconeri przegrali jeszcze dwa kolejne mecze ligowe z czego dzisiejszy przeciwnik Catania zajmowal przed tą kolejką ostatnie miejsce w lidze, a do spotkania przystąpil bez kilku ważnych zawodników w tym czolowego snajpera Mascary.

Nie chce już teraz odbierać Wlochom szans na końcowy sukces podczas Mistrzostw Świata, ale z meczu na mecz wydaje się, że czolowi kadrowicze są w coraz to gorszej dyspozycji. Na dzień dzisiejszy zaledwie kilku zawodników przywdziewających na codzień bialoczarny trykot mogloby faktycznie aspirować do gry w narodowych barwach, tyle że poza Marchisio reszta jest obecnie kontuzjowana(Buffon,Chiellini,Camoranesi,Iaquinta).

Jak na to wszystko powinien zareagować Lippi? Jego sytuacja zdaje się być bez konkretnego wyjścia. Trudno oczekiwać, żeby na kilka miesięcy przed rozpoczęciem mundialu selekcjoner mialby zrezygnować ze szkieletu reprezentacyjnego na czele z wypalonym kapitanem Cannavaro. Już teraz daje się większe szanse reprezentacjom Brazylii, Hiszpanii, czy Anglii, a kilka innych również wydaje się być w lepszej kondycji niż Wlosi opierający się na zawodzących raz za razem pilkarzy z Piemontu.

Osobiście bylbym za tym, żeby obdarzyć większym zaufaniem kilku mlodych pilkarzy, w końcu Marchisio, czy Candreva dostali szanse i nie zawiedli. Dodatkowym wyjściem byloby mimo wszystko namówienie do powrotu dwóch weteranów Alessandro Nesty i Francesco Tottiego; obaj mimo faktycznego kryzysu calcio prezentują wysoki europejski poziom pozwalający Wlochom na marzenia o obronie tytulu mistrzowskiego.

Przed kilkoma dniami po rozlosowaniu grup na MŚ w RPA jedną z najszczęśliwszych ekip okazali się Wlosi. Można powiedzieć, że los byl bardzo laskawy dla aktualnych Mistrzów Świata dając im za przeciwników Paragwaj, Slowacje i Nową Zelandię.

Najokazalej z calej trójki przeciwników azzurrich prezentuje się przedstawiciel Ameryki Poludniowej, a mianowicie Paragwaj. Podopieczni Gerardo Martino zajęli w swojej grupie eliminacyjnej trzecie miejsce wyprzedzając między innymi wielką Argentynę. Paragwajczyków powszechnie nazywa się latynoską Italią, a to dla tego, że w odróżnieniu od np. Brazylii skupia się przede wszystkim  na korzystnym dla siebie wyniku, a nie efektownej grze. Z charakterystyki obydwu drużyn wynika, że mecz nie będzie należal do najpiękniejszych, ale sądzę, że wbrew powszechnej opinii nie będzie również nudny. Guaranies dysponują silnym i  wyrównanym skladem z wybijającym się napastnikiem Manchesteru City Roqe Santa Cruzem, natomiast Wlosi po nieudanych Mistrzostwach Europy i Pucharze Konfederacji będą chcieli udowodnić swoim kibicom, że wciąż liczą się w światowej czolówce.

Kolejnym przeciwnikiem Wlochów będzie Slowacja. Repre jak zwykli nazywać swoich ulubieńców kibice slowaccy zdominowali swoją grupę eliminacyjną wyprzedzając wyżej notowanych rywali jak Czechy i co bardziej bolesne dla nas Polaków. Selekcjoner Slowaków Wladimir Weiss to szkoleniowiec, który przed pracą z reprezentacją dal się poznać jako znakomity trener Artmedii Petrzalki niegdysiejszego uczestnika Ligi Mistrzów. Najgroźniejszym pilkarzem w obozie slowackim jest bez wątpienia Marek Hamsik. Pomocnik Napoli znakomicie zna wloski futbol z racji swojej przynależności klubowej. Weiss nie dopuścil jednak, żeby gwiazdor Napoli mógl czuć się wywyższony spośród reszty kadrowiczów dzięki czemu jego podopieczni po raz pierwszy w historii mogli świętować awans do mistrzostw Świata. Poza Hamsikiem warto wyróżnić Jana Muche znanego polskim kibicom bramkarza Legii Warszawa i Wladimira Weissa juniora mlodego gracza Manchesteru City, syna selekcjonera.

Następna reprezentacja z grupy F to Nowa Zelandia; teoretycznie najslabsza drużyna w tym zestawieniu, uważana też za jedną z najgorszych biorąc pod uwagę wszystkich uczestników mundialu. Trudno się z tą opinię nie zgodzić; All Whites mają nikle doświadczenie międzynarodowe, a kiedy już stykają się z silnym przeciwnikiem potrafią przegrać i to bardzo wysoko. Jednak podopieczni Lippiego nie mogą milo wspominać swojej potyczki z Nową Zelandią. Przed rozpocząciem Pucharu Konfederacji azzurri rozegrali towarzyski mecz z drużyną trenera Rickiego Herberta, który co prawda wygrali, ale kuriozalnym wynikiem 4-3!

14.06, 20:30 Kapsztad: Wlochy - Paragwaj

20.06, 16:00 Nelspruit: Wlochy - Nowa Zelandia

24.06, 16:00 Johannensburg: Wlochy - Slowacja

Zalożenie reklamy jest co prawda humorystyczne, ale oglądając ją mialem w pamięci starą wypowiedź Felliniego dotyczącą aktorów. Wloski reżyser swtierdzil, że są oni jedynie elementem farby na jego plótnie. Jakiś czas temu Lippiego nazwano Fellinim wśród trenerów...

Hiszpański mundial w 1982 roku byl dla Wlochów wyjątkowy nie tylko ze względu na końcowy triumf, ale też na jego przebieg. Ówcześni podopieczni Enzo Bearzota fatalnie zaprezentowali się w fazie grupowej, gdzie nie potrafili wygrać żadnego spotkania. O ile remis z Polską nie byl dla azzurrich wielką ujmą to podzialy punktów z egzotycznymi zespolami jak Peru czy Kamerunem na pewno.

Wlosi szczęśliwie wyszli z grupy by w kolejnej fazie turnieju trafić na Brazylię i obrońców tytulu Argentynę. Ze względu na fatalną dyspozycję azzurrich fachowcy upatrywali zwycięzców mini-grupy wśród zespolów poludniowo amerykańskich. Jednak wloska drużyna przeszla nieprawdopodobną metamorfozę pokonując wpierw Argentyną 2-1 i przede wszystkim Brazylię 3-2; rewelacyjne zawody zaliczyl wtedy napastnik Juventusu Paolo Rossi strzelając Canarinhos trzy bramki.

Później rozpędzeni Wlosi trafili na Polskę, czyli swojego rywala grupowego. Na nieszczęście pilkarzy Piechniczka Rossi trwal w znakomitej formie i strzelil swoje kolejne gole zbliżając się tym samym do korony króla strzelców mistrzostw. Byl to swoisty rewanż azzurrich za porażkę grupową sprzed ośmiu lat.

Final z RFN opisywano jako pojedynek dwóch europejskich potęg. Gwiazdą niemiecką tamtych czasów byl fenomenalny Karl-Heinz Rummenigge, któremu partnerowali tak uznani pilkarze jak Rittbarski, czy Briegel. Jednak to Wlosi zlożeni glównie z pilkarzy Juventusu okazali się skuteczniejsi. Od momentu szczęśliwego awansu z grupy azzurri prezentowali się znakomicie bijąc kolejno coraz silniejszych przeciwników. Gole dla mistrzów Świata zdobyli Rossi(król strzelców MŚ z sześcioma golami), kolejny gracz Juve Tardelli, a także Altobelli z Interu. Trzeci tytul mistrzowski oznaczal wówczas zrównanie się triumfami z Brazylią.

Sklad Italii:Zoff-Gentile,Collovati,Scirea,Bergomi,Cabrini-Oriali(Causio),Tardelli,Conti-Graziani(Altobelli),Rossi

Forma Wlochów znana kibicom z okresu Pucharu Konfederacji, czy niemrawej końcówki eliminacji do przyszlorocznego mundialu wyraźnie wzrosla. W dzisiejszym meczu faworytami byli Holendrzy, którzy to swoje eliminacje wygrali w pięknym stylu zachwycając przy tym calą pilkarską Europę.

Pierwsza odslona meczu byla niezwykle wyrównana. Obie drużyny bardzo pewnie bronily dostępu do swoich bramek; zarówno Buffon jak i Stekelenburg nie mieli zbyt dużo pracy. Lippi zdecydowal się na wystawienie debiutanta Candrevy od pierwszych minut i nie mógl być zawiedziony. Mlody pomocnik Livorno byl bardzo aktywny, a jego brak precyzji można usprawiedliwić stosunkowo malym doświadczeniem w meczach międzypaństwowych.

Druga polowa glównie dzięki dobrym zmianom przebiegla na korzyść Wlochów. Nową jakość do gry napadu wniósl Giuseppe Rossi, który pojawil się na boisku w miejsce niemrawego Palladino. Muszę z przykrością stwierdzić, że spodziewalem się więcej po napastniku Genui, który poza jednym strzalem nie wyróżnil się niczym szczególnym. Za to pozytywnie zaskoczyl mnie Biondini imponujący walecznością i pewnością w grze, a przecież podobnie jak Candreva byl debiutantem. Innemu rezerwowemu Pazziniemu udalo się nawet pokonać holenderskiego bramkarza, ale byl to gol strzelony ręką, więc sędzia nie mial prawa go uznać. Warto również zaznaczyć, że Buffon zaliczyl swój setny mecz w reprezentacji. Imponujący wyczyn biorąc pod uwagę nie aż tak zaawansowany zwlaszcza jak na bramkarza wiek trzydziestujeden lat. Brawo Gigi!

W żadnym razie jednak nie można uznać remisu z Holendrami za sukces. Azzurri co prawda zagrali nieźle, ale nadal brakowalo chociażby konkretnych sytuacji podbramkowych. Lippi wciąż ma o czym myśleć np. o Cassano, o którego powolanie w dość specyficzny sposób zabiegal jeden z kibiców, któremu udalo się wbiec na boisko.

Sklad:Buffon-Zambrotta,Cannavaro,Chiellini,Grosso(Criscito80')-Palombo(Biondini 71'),Candreva(Montolivo 78'),Pirlo-Camoranesi(Marchionni 87'),Palladino(Rossi 56')-Gilardino(Pazzini 78')

Skrót:

Ostatnimi czasy nieco zaniedbałem swojego bloga(brak czasu i większych wydarzeń wokół reprezentacji). Z uwagi na powołania Lippiego warto go trochę odkurzyć:)

Od jakiegoś czasu opinia społeczna w Italii domagała się od selekcjonera odświeżenia kadry. Dziennikarze włoscy byli zdania, że azzurri są zbyt przewidywalni, a nazwiska reprezentantów są znane przed ogłoszeniem listy trenerskiego mistrza świata. Tym razem były szkoleniowiec Juventusu zdecydował się na powołania kilku nowych nazwisk, a także tych, którzy o reprezentację zdążyli się tylko otrzeć. O ile wyróżnienia dla Pazziniego i Palladino cieszą mnie i widzę w nich kandydatów na przynajmniej równą walkę z "pewniakami" na afrykański wyjazd to gracze tacy jak Biondini czy Cassani to niemal statyści w układance Lippiego. Jestem ciekaw czy szanse dostaną Maggio, który poza debiutem nie zdążył pokazać się na dłużej w kadrze, a także Antonio Candreva do niedawna wyróżniający się zawodnik młodzików. Pomocnik Livorno podobnie jak nieobecny tym razem D'Agostino będzie się starał o stanie się dublerem Pirlo. Największe zdziwienie jakie ogarnęło mnie po zapoznaniu się z powołaniami miało miejsce przy Marchionnim. Ten niemal 30-letni skrzydłowy Violi nigdy na stałe nie zagościł w kadrze, a kiedy już dostawał szanse jak choćby w ostatnim swoim występie przeciwko Gruzji to przeważnie zawodził. Na calciobarze czytalem pozytywne opinie dotyczące Galloppy, ale osobiście jestem zdania, że pomocnik Parmy musi wspiąć się na jeszcze jeden szczebel swojej kariery, żeby przekonać do siebie Lippiego, czy w konsekwencji jakiś lepszy klub. Tradycyjnie już pominięty został Cassano co chyba nie zdziwiło nikogo poczynając od kibiców kończąc na dziannikarzach włoskich.

Zresztą na dużą liczbę nowych zawodników miała wpływ nieco dłuższa niż zwykle bo dwudziestopięcio, a nie dwudziestotrzyosobowa lista powołanych. Drugi powód to spora ilość kontuzji podstawowych na dziś wybrańców Lippiego.

Teraz wypadałoby pokusić się o jakieś przewidywania przedmeczowe. Liczę, że po zgrzytach eliminacyjnych Włosi nabiorą rozpędu i odzyskają polot w grze. Przeciwko Holandii wystąpi zapewne podstawowa jedenastka, natomiast ze Szwecją spróbują sobie poradzić dublerzy. Jakie wyniki? Optymistycznie z pomarańczowymi remis, ze Szwecją wygrana:)

 Pełna lista powołanych:

Bramkarze: Buffon(Juventus), De Sanctis(Napoli), Marchetti(Cagliari)

Obrońcy: Cannavaro(Juventus), Cassani(Palermo), Maggio(Napoli), Grosso(Juventus), Cristico(Genua), Zambrotta(Milan), Legrottaglie(Juventus), Chiellini(Juventus), Bocchetti(Genua)

Pomocnicy: Pirlo(Milan), Candreva(Livorno), Camoranesi(Juventus), Galloppa(Parma), Biondini(Cagliari), Marchionni(Fiorentina), Palombo(Sampdoria), Montolivo(Fiorentina)

Napastnicy: Di Natale(Udinese), Pazzini(Sampdoria), Palladino(Genua), Rossi(Villarreal), Gilardino(Fiorentina)

Przewidywany skład na Holandię: Buffon-Zambrotta,Cannavaro,Chiellini,Grosso-Camoranesi,Palombo,Montolivo-Pirlo-Di Natale,Gilardino

Z ostatniej chwili! Kontuzja De Rossiego z meczu przeciwko Interowi wyeliminowała pomocnika Romy z gry na miesiąc. W jego miejsce Lippi dowołał Riccardo Montolivo z Fiorentiny.

Już przed meczem przewidywalem, że Wlosi nie będą zbytnio zdeterminowani w konfrontacji z Cypryjczykami. Nie spodziewalem się jednak, że dojdzie do sytuacji, w której goście będą prowadzili z aktualnymi mistrzami świata 2-0, w dodatku na ich boisku! Ździwila mnie również postawa dublerów, którym Lippi dal szanse na pokazanie się; wygląda na to, że Wlosi nie dysponują dwoma równorzędnymi skladami jak to mialo miejsce jeszcze calkiem niedawno. Na szczęście w końcówce przypomnial o sobie Alberto Gilardino strzelając trzy gole i stając się tym samym najlepszym wloskim strzelcem eliminacyjnym zdobywając lącznie cztery bramki.

Sklad: Marchetti-Santon,Cannavaro,Gamberini,Bocchetti-Pepe(46'Di Natale),D'Agostino(66'De Rossi),Gattuso-Quagliarella,Gilardino,Rossi(47'Camoranesi)

Skrót meczu:

Po spotkaniu Lippi zwymyślal kibiców i odepchnąl dziennikarza oraz jego operatora. Tego typu zachowanie nigdy mu się nie zdarzalo, przynajmniej ja nie przypominam sobie podobnych sytuacji z jego udzialem. Jest to niewątpliwie kolejny dowód na to, że w reprezentacji coś nie gra.

Od dłuższego czasu wydaje się, że Włosi potrzebóją zawodnika, który będzie w stanie poprowadzić mistrzów świata do obrony tytułu. Obecnej kadrze brakuje stylu, kibice narzekają na schematyczną grę azzurrich, natomiast Lippi od momentu katastrofalnego Pucharu Konfederacji próbuje za pomocą zmian ustawienia wnieść do gry swoich podopiecznych nieco życia.

Kibice i prasa do znudzenia przypominają kandydaturę Cassano. Jednak selekcjoner uparcie pomija gwiazdora Sampy i nie zanosi się, żeby był gotowy zmienić swoje zdanie podczas selekcji na mundial. Zamiast niego do powrotu szykuje się za to Francesco Totti. Kapitan Romy ostatni raz w reprezentacji zagrał w meczu finału MŚ z Francją. Potem w wieku 31 lat stwierdził, że chce skupić uwagę na gre w klubie. Jednak od momentu powrotu Lippiego na stanowisko Totti coraz głośniej mówił o powrocie. Sam trener z początku nie był fanem tego pomysłu jednak przełom nastąpił w ostatnim tygodniu kiedy to bardzo pozytywnie wypowiedział się o całej sprawie. Widocznie niemrawa gra jego podopiecznych i niemal dosłowne wczołganie się poprzez eliminacje na afrykański turniej skłoniły go do zmiany zdania.

Ponowna gra Tottiego w barwach narodowych wydaje się nieunikniona. W tej sytuacji należy zastanowić się jak najlepiej wykorzystać gwiazdę seire a. Jeżeli Lippi będzie chiał ustawić swoją drużynę w systemie z dwoma skrzydłowymi to paradoksalnie Totti najlepiej będzie się czuł jako wysunięty napastnik, tak jak to miało miejsce w Romie Spallettiego. Jednak najlepszym rozwiązaniem taktycznym z Francesco w składzie będzie taktyka z wysuniętym napastnikiem i dwoma snajperami; wtedy będzie mu można elastycznie zmianiać pozycję w zależności od sytuacji na boisku(Totti znakomicie czuje się zarówno w roli rozgrywającego jak i drugiego napastnika).

Wygląda na to, że w sytuacji tej nie ma żadnych minusów. Jednak pojawiają się niewielkie rysy jak dość zaawansowany wiek Romanisty(w czasie mistrzostw będzie miał niemal 34 lata) i przede wszystkim forma jaką prezentuje w reprezentacji. Nikt nie kwestionuje jego dokonań w barwach Romy, jednak w kadrze bywało różnie. Totti często symulował urazy, żeby nie grać w meczach towarzyskich i mniej istotnych potyczkach eliminacyjnych(nawet teraz chęć swojego powrotu zdecydowanie ogłosił dopiero po przedostatnim meczu kwalifikacyjnym). Z występami na turniejach bywało różnie, najlepiej wypadł podczas Euro 2000 kiedy to został wybrany do drużyny gwiazd mistrzostw. W Korei i Japonii zawiódł jak reszta zespołu, a prawdziwą katastrofę zanotował w czasie kolejnych ME gdzie swój udział zakończył na jednym spotkaniu przeciwko Danii, w czasie którego opluł Poulsena za co został zdyskwalifikowany. Na zwycięskich MŚ w Niemczech Totti nie wyróżnił się niczym specjalnym strzelając zaledwie jednego gola przeciwko Australii.

Na dzień dzisiejszy pierwsza piątka napastników wygląda następująco: Gilardino, Iaquinta, Rossi, Di Natale, Quagliarella. Pierwsza dwójka nie musi obawiać się ponownej gry w reprezentacji Tottiego; obaj napastnicy są w tym momencie najlepszymi włoskimi "dziewiątkami". Szkoda byłoby rezygnować z młodziutkiego Rossiego, który już kilkukrotnie udowodnił, że posiada nieprzeciętne umiejętności, natomiast Di Natale od kilku lat ma pewne miejsce w kadrze, a obecny sezon zanosi się na najlepszy w jego karierze. Wygląda na to, że najsłabszym ogniwem z wyżej wymienionych graczy jest Fabio Quagliarella. Napastnim Napoli z mniejszymi przerwami gra w narodowych barwach mniej więcej od połowy eliminacji do ostatnich ME. Zanotował świetny start strzelając w swoim drugim występie dwa gole w meczu wyjazdowym przeciwko Litwie. Potem zatracił skuteczność strzelając jak do tej pory trzy bramki w szesnastu występach. Nie jest to imponujący wynik, choć przypomnę, że skuteczność  była również piętą achillesową Tottiego strzelca dziewięciu bramek w aż pięćdziesięciu ośmiu meczach!

Totti zbawcą? Może to za duże słowa. Jednak zawodnik o takiej renomie mającym olbżymie doświadczenie może okazać się niezbędnym elementem w układance Lippiego.